donderdag 29 augustus 2013

Quiche met aardappel, artisjok en geitenkaas.

Nu Elizabeth min of meer rondhuppelt (met dank aan de krukkenuitleendienst van een collega uit de buurt) neemt Meneer J haar overal mee op sleeptouw. Geheel tegen zijn zin, overigens... ahum!


En dus is het meestal eten voor drie. Ik bespaar u de uitleg over alweer een soort tomatensaus (met veel chili, deze keer). En nu gaat ge denken: alweer quiche? Maar jaat gij, alweer. Het spijt me, ik was pas na acht uur thuis van het werk en de frigo was te leeg om iets anders mee aan te vangen.

Snij een paar aardappels in kleine blokjes en laat ze rustig gaar bakken in een pan met wat olijfolie en een halve gesnipperde ui. Schep uit de pan en bak in diezelfde pan een 200 gram champignons aan met een stevige scheut chili-olie. Verdeel de aardappels en de champignons over het bladerdeeg.

Mik daar hier en daar en ferme koffielepel zachte geitenkaas tussen en werk af met artisjokken uit een bokaaltje (bij voorkeur op olie, niet zo van die waterachtige zuursmakende variant). 


Klust een ei of 5 los met peper en zout en giet over de vulling. Zet dat spel zo'n 25 minuten in de oven en tast toe.


Ik had er een slaatje bij geserveerd van tomaat, komkommer, wat verkruimelde feta en uienringen. Zelf kan ik eigenlijk niet echt zeggen hoe het gesmaakt heeft want ik was zo over mijn toeren dat mijn maag er gisteren echt geen zin in had. Maar 't was bijna allemaal op en Elizabeth is plannen aan het smeden om ook haar andere enkel te verzwikken zodat ze nog wat langer gevoederd kan worden en dat is meer dan genoeg pluimen op mijn hoofd.


zondag 25 augustus 2013

Elizabeth and Xavier: perfecte gasten

Yep!

Er zijn er hier nog geland. Ik zat er gisteravond wel mee op de spoed omdat Elisabeth de laatste trede van de trap miste en nu met een opgezwollen enkel geen kant meer op kan.

Maar ze eten graag en Meneer J is maar al te gelukkig dat hij zijn Spaans kan testen en dus valt het allemaal wel mee.

Gisteren waren het rollen met spinazie, feta en cashewnoten en met champignons en feta.


En aardappeltjes met onwaarschijnlijk lekkere kerstomaten uit de serre van familie van Johan. Ik had de aardappels besproeid (bestoven, bestrooid, geboten?) met een mix van olie, chili-olie, look, halloumi en grof zout.


Er was vandaag nog wat over en dus heb ik boel maar weer in de over gezet (Bekentenis: ik had ook mossels klaargemaakt en ik heb de overblijvende exemplaren in een open schelp gelegd en er lookboter over gelepeld (geschept, gespoten, gemikt?). Voor de rest waren er nog gekregen tomaten, komkommers en - oh joy - de GB om de hoek heeft nu ook halloumi. Kortgebakken over een salade met balsamico en goede olijfolie en grof zout en zo...



Ik denk - in alle bescheidenheid - dat als uw gasten foto's beginnen nemen van uw eten, dat het dan wel snor zit.


Xavier bleek vandaag overigens ook nog eens jarig te zijn. En dus heb ik in de rapte nog een whisky-brownie gebakken. Dat ging ook vlot binnen, dat!


Wijze mensen, die twee :)

woensdag 21 augustus 2013

Ge blijft toch eten hé? En dan raprap naar de winkel om champignons en patatjes!

't Zelfde bezoek van zondag: de mama opgepikt op een terras in de stad (ze was koffie aan het drinken, maak u geen zorgen) en beetje rondgelummeld in schone winkels waar hele lieve mensen me een tijd geleden bonnen van cadeau hebben gedaan. Alleen als een blok gevallen voor Oil & Vinigar (Tomatenazijn, eekhoorntjesbroodolie...) en dan met de tram terug naar huis.

Tomaten pellen/snijden is een werkje dat ik liefst aan anderen overlaat als het enigszins mogelijk is. Mijn vingertoppen springen gewoon kapot als ze in aanraking komen met tomatensap. Echt, kloven en al en zeer dat dat doet, vooral als je drie seconden daarna opeens denkt dat het lang geleden is dat je nog eens een citroen hebt gesneden. Ik schakel voor grotere hoeveelheden dan ook graag mensen in die in de buurt zijn en vragen "of ze ergens mee kunnen helpen". U bent gewaarschuwd!

In elk geval: mijn moeder sneed de Russische tomaten van de tante in fijne, smaakvolle schelletjes. We hebben daar wat van die tomatenazijn over gedrizzeld, en wat olijfolie, en wat peper en zo. Ziehier de perfecte tomatensalade.



Voor erbij; krieltjes gaargekookt en ondertussen de steeltjes uit een halve kilo champignons gewipt. In de cuttermachine een paar handenvol walnoten fijnmixen en dan verder laten draaien met de inhoud van een kuipje zachte geitenkaas en wat zwarte peper. Met dit mengsel de champignons opvullen en er wat parmezaanse kaas over strooien. De gare aardappeltjes halveren en samen met de gevulde champignons in een ovenschaal leggen. Over de aardappeltjes wat olie gieten en de boel afkruiden met wat peper en - in dit geval - citroenzout (gewoon grof zout is prima).


Nog een dik kwartier in een hete oven (220 graden) laten opwarmen en serveren.

Lekker!

zondag 18 augustus 2013

Zondags bezoek en algemeen lookalarm

Serieus, ze hebben de straat afgezet. Wegens algemeen lookalarm.

Mijn mama kwam op bezoek en er was tijd om te kwetteren en te wandelen en zo en dat doet altijd deugd. En rond een uur of zes valt het verdicht: ge blijft toch eten hé? Want ik had daar natuurlijk al stillekes op gehoopt en dus deze middag al wat voorbereidingen gedaan.

Een hele dikke courgette in dikke plakken en dan nog eens doormidden gesneden en in een glazen kom gedaan. De kom is overigens een erfstuk van De Bomma, de oma van een goede vriendin, die zo'n hele set in elkaar stapelende kommen achterliet. Ik gebruik ze dolgraag, en ik moet altijd nog eens aan die ferme madam met een brede smile en een groot hart denken als ze uit de kast komen.

In elk geval: de stukken courgette overgieten met een mix van olijfolie, citroensap, drie tenen look uit het lookmachientje (ow yeah), zwarte peper, zout, fijngesneden sjalot en ui en dan het boeltje afgedekt in de koelkast laten trekken en af en toe eens omgehusseld.


Ik zweer het u, toen ik de frigo opende ging het lookalarm af. U belt vanavond maar beter niet meer aan, en al zeker niet als u mij zou willen kussen. Maar gezien ik geen kussers meer verwacht: de courgettes in een ovenschaal gedaan en ongeveer een half uurtje op 200 graden laten bakken.

Dat half uurtje gaf ons de tijd om wat komkommer te versnijden met een bijzonder lekkere tomaat uit de groententuin van mijn tante. Beetje feta, beetje olie, beetje azijn en wat peper erover en dat was dan ook weer dat.



Na een half uurtje stond dit op tafel. Ik heb er nog wat geroosterd Turks brood en Briecrème (nog over van de quiches van gisteren) bij geserveerd, een fles Chablis opengetrokken, en wij hebben hier met twee gelukzalig zitten smikkelen.


Meer moet dat niet zijn op een zondagavond.

vrijdag 16 augustus 2013

Jamaar ja, we moeten vanavond ook nog eten ... en nee, liefst geen quiche.

Jaja, met al die quichebakkerij was ik het bijna vergeten maar er moet nog gegeten worden vanavond. Not that I care, ik steek al rap een appelsien en een handvol druiven in mijn gezicht en ik ben perfect gelukkig. Maar dat geldt niet voor Meneer J.

Op een raptje dus: gevulde pasta gekookt (ricotta-spinazie) en in een afzonderlijk pan een hoop champignons en in reepjes gesneden paprika's gebakken in een ferme berg boter (met look en sjalotjes, dat spreekt). Beetje kookvocht erbij, pasta erin geschepperd en nog een beetje laten doorsudderen. Parmezaanse kaas op de rasp leggen en er gul over strooien. Warmeten!!



De rest van de pasta en de groenten heb ik in de koelkast gezet. Ik heb nog wat loslopende prei en die ga ik versmachten in een klets room en dat ga ik daar dan bij doen zodat ik het boeltje in de diepvriezer kan dumpen. Meneer J staat er in september immers alleen voor, en ik kan de gedachte dat hij honger zou lijden vanzelfsprekend niet verdragen :).

Quiche met witlof en Chimay, blauwe kaas en peer

En toen viel opeens mijn frank dat ik net zo goed iets met bier in kon maken. En dat witlof dan zo'n beetje een natuurlijke partner is, omwille van dat zoet-bittere als je de stronken maar lang genoeg laat bakken (tot ze net niet aangebrand zijn, zou mijn moeder zeggen, om ze vervolgens nog een hal minuutje te geven).

En dus werd het stronkjes doorsnijden en aanstoven in wat boter en wat laten karameliseren, en dan royaal overgieten met een scheut Trappist (Chimay dus, den Blauwen). Laten uitlekken, schikken, afwerken met stukjes peer en gebrokkelde blauwe kaas. Beetje peper erover.



Eis erover, de oven in. Gedaan voor vandaag.



Quiche met prei, noten en crème van Brie

Meer quiche:

Prei fijn snijden en stoven in lookboter (en niet laten aanbranden :( ) en goed laten uitlekken. Paar aardappels in schillen en in kleine blokjes snijden en gaarkoken.

Op de bodem de aardappels, de prei en een handvol walnoten verspreiden.

Voor de Briecrème: 2 stukken  Brie (voor 4 quiches, en ik heb nog over) in stukken in de cutter doen en laten draaien. Room bijvoegen tot het mengsel lopen genoeg is voor een spuitzak. Afkruiden met pikante olie en peper en in spuitzak doen.

Assembleren:


En dan een mengsel van vier eieren met wat peper en zout erover en een klein half uurtje in de oven.


En avant les pintjes! Quiche met courgette, rode paprika, ui en feta

Morgen is't voor de vierde keer Bierfestival in Gent. Gezien wij (en dan vooral Meneer J)  fans zijn van het eerste uur een dag waar we elke keer weer naar uitkijken. Gemoedelijke sfeer, een massa vrienden en (oude) bekenden, een uitstekende locatie en een waslijst bieren om te proeven, meer moet dat niet zijn.

Of toch, een beetje. De voorbije jaren zaten we daar namelijk gemakkelijk een uur of acht te verschijten (ja, zo gezellig vinden wij dat daar). Dan wil een mens wel al iets eten, al was het maar om aan een strak tempo te bierlijst afgewandeld te krijgen.

Helaas, helaas.... sandwiezen met heps en sandwiezen met kaas, en dat was het dan zo'n beetje. Vorig jaar was ik voorbereid en had ik een quiche en een soort koude pizzadingskes meegebracht voor de vrienden. Dat viel wel in de smaak en dus heb ik aan de organisatie gevraagd om ze dat niet zagen zitten om dat aan te bieden.

Nee, ik verdien daar niets aan. Als ik daar iets aan moet verdienen, dan wordt het werk en ik heb al zoveel werk. Maar een dagje voor de leute quiches staan bakken kan natuurlijk altijd. Tien stuks staan er op de planning. En dit zijn de eerste:

Courgettes met een dunschiller in fijne triepen gesneden en kort geblancheerd. Goed laten uitlekken en dan rolletjes gemaakt met elke keer een stukje rode paprika erin. Rolletjes rechtop rond de rand gezet. In het midden nog wat extra courgette gedrappeerd en afgewerkt met fijngesneden rauwe ui en verbrokkelde fetakaas.



 Overgieten met een mengsel van 4 losgeklopte eieren, wat peper en zout en een scheut room en goed 30 minuten in de oven zetten.



Le voila!

maandag 12 augustus 2013

Vegan brownies

Ooit besteld via Amazon en direct naar het achterste schap verwezen omdat ik denk dat ze er zelfs bij de kringwinkel niets mee kunnen aanvangen: een boek over allergievrij vegan bakken.

De ingrediëntenlijst bevat alleen allerlei ingewikkelde synthetische brolpoeders en verpulverde wortels van Oost-Amerikaanse groentenkwekers met een midlife crisis. Serieus, daar was geen beginnen aan. Het mag immers geen gist zijn, maar het moet raw gedesemde, 48 uur na elkaar in een handdoek van zuiver katoen achterstevoren uitgelekte, gezegend door een biologische verantwoorde pratende papegaai - gist zijn. Ja zeg, bak dan niets hé!

Daarmee was mijn liefde voor experimenten snel bekoeld. Maar omwille van die potluck moest ik toch iets verzinnen. Want ge ziet van hier dat ik daar met alleen maar die sushi ga aankomen zekerst? 

Meneer Google wist me na het intikken van de uiterst vergezochte zoektermen "vegan" en brownie" echter op het rechte pad te krijgen. Met het behoorlijk eenvoudige recept van Laura.

Ik heb daar natuurlijk weer aan moeten prollen want ik heb nog steeds geen bakpoeder ingeslagen. En dus werd het zelfrijzende bloem. En ik had wel direct een heel soepel beslag en geen "brokkelige bal", maar dat kan ook zijn omdat ik geen geduld heb en er dus wel maar direct de mixer heb ingezet. Wel mee opletten, of ge moogt drie dagen stof afdoen!

Ik was weer te naarstig om dat spel om te draaien, dus ik had een "kraakje", maar geen erg, zo zal het ook wel lukken. Zijn ze zo lekker als de whisky-brownies? Nope. Maar ze zijn wel heel luchtig en ook wel lekker en zo. En ik heb er een strikje omheen gedaan.




Stepping up - vegan sushi (Ik denk)

Ken je dat, Couchsurfing?

Ik heb daar jaren geleden eens een profiel op aangemaakt maar wegens aanhoudende verbouwingsperikelen had het eigenlijk geen zin om mensen uit te nodigen wegens geeneens een deftige plek om zelf te slapen, te douchen of te koken bij momenten.

Een goed half jaar geleden dacht ik opeens dat ik dat toch eens deftig moest uitproberen. Mijn ervaringen zijn zeer wisselend. Van een zeer geslaagd feestje met een in Schotland verblijvende Amerikaan met Chinese roots die mijn vriendenkring moeiteloos wist in te palmen tot een paar no-shows die mij diep ongelukkig achterlieten. Hoe kan je nu zo grof zijn met mensen die je in alle oprechtheid een gratis plek om te slapen aanbieden?

Ik heb serieus overwogen om dat profiel te desactiveren, maar dat zou toegeven zijn aan het hoge klootzakkengehalte (sorry, mama!) in de wereld en ik ben gewoon niet tot dat soort concessies in staat.

Ondertussen ben ik blij dat ik niet aan die vlaag van wantrouwen heb toegegeven, want gisteren brachten we een hele fijne namiddag door met het Turkse koppel Askin en Aylin (Prinsenhof, Begijnhof, DOK en tot grote hilariteit ook de Sleepstraat). Beetje weg van de Belfort- en Gravensteenroute, en dat leken ze niet erg te vinden. Opeens zie je weer waartoe iets als internet toe in staat is als het een goede dag heeft.


Meer goed nieuws kwam opeens vanwege een collega-couchsurfende Gentenaar die het in zijn hoofd kreeg om een vegan potluck te organiseren. Nu vind ik dat potluck-systeem eigenlijk geweldig geweldig, en zomaar binnenwippen bij wildvreemden en zien hoe het gaat ook, dus ik heb mezelf maar uitgenodigd. Morgenavond is het ergens te doen (hoop ik, want wie weet wordt dat nog afgezegd).

Ik heb geen ervaring met vegan koken omdat ik een echte kaasvreter ben, maar ik wou het alvast proberen, en dan van de eerste keer deftig. De vegan brownies staan in de oven, de sushi is al klaar. Alleen moest ik deze keer wat extra opletten. Geen boter, geen sojasaus (er zitten mensen bij die gevoelig zijn voor soja), geen eieren en verrassend genoeg (en gelukkig ook net op tijd gespot) geen wasabi. Daar zitten melkeiwitten in, in die tubekes.

Ik hoop dus dat het allemaal goedgekeurd gaat geraken. De meeste dingen die ik in de rijst heb gerold zijn zowat mijn klassiekers (komkommer en wortelen in azijn en suiker, geblancheerde groene asperges, fijngesneden puntpaprika's...). Ik botste onverwachts ook nog op zeekraal (Hallo, zeekraal! Ja, ik weet het, het is te droog voor woorden) en die heb ik ook kort geblancheerd.

Voor de paddenstoelen heb ik wat geïmproviseerd. In fijne repen gesneden oesterzwammen gemarineerd in de zelfgebrouwen chili-olie met peper, grof zout, geraspte look en limoenzeste en dan nog wat extra olijfolie en op een hoog vuur als het ware gefrituurd. Soms wou ik dat je aan mijn blog kon snuffelen, want ik verzeker u, dat rook behoorlijk machtig lekker. Ik ga dat nog doen, voor een alternatieve versie van een toast champignon bijvoorbeeld, of voor op een pizza. How zekerst!


De rest kent u al: beleggen en oprollen en opeten. Ik hoop echt dat het foutloos is.



zondag 11 augustus 2013

Pannenkoekenboterhammen

Beter gekend als wentelteefjes of gewonnen brood of verloren brood. Maak ik wel vaker, wegens hier blijft altijd een broodberg achter als ik naar de bakker ga en ook dat ik een vieze ben en mijn neus ophaal voor brood dat ouder is dan drie minuten.

In de categorie "mensen die ik nooit zal begrijpen" zeer hoog scorend: jamaar, je kan dat toch in de diepvries steken en dan smaakt dat net zo goed als vers brood. Nope. Van geen kanten. Net achter de korst zit zo'n taaie uitgedroogde rand die absoluut niet te vreten valt.

Oplossingen: de vuilbak (zonde), de broodrooster (mjah, als het echt niet anders kan), broodpudding of pannenkoekenboterhammen, dus.

Ik vermoed dat we ze in mijn familie zo noemen omdat we ze net als pannenkoeken eerst verzuipen in smeltende boter en dan begraven onder een dikke laag suiker (donkerbruine suiker, mannekessuiker) en ik er bij voorkeur een glas ijskoude melk bij drink. Het kan ook zijn dat dat de enige manier was om ze aan mij verkocht te krijgen, die referentie naar pannenkoeken.

In elk geval, ik heb daar al veel over gelezen en veel mee gefoefeld. Met een beetje kaneel, met een beetje sinaasappelzeste, met vanillesuiker, met god weet wat nog allemaal. Feit is dat dat allemaal eigenlijk dikke vette zever is. Men neme een ei of drie en men kloppe los met een geut melk. Men snijde de korstjes van de boterhammen (cruciaal!!). Men smelte de boter in de pan en men bakke.


De laag boter en suiker niet vergeten. Hoppa!


zaterdag 10 augustus 2013

Verbouwersgebak: cake met chocolade en sinaasappeldinges

Cake zoals ik dat geleerd heb, met zo weinig mogelijk potterij en geprul (alzo alhier), ik zou dat elke dag kunnen bakken. Ik ben dol op de geur die in de keuken hangt. Alleen, dat allemaal opeten is wel wat teveel van het goede.

Hier om de hoek zijn kennissen aan het verbouwen. Nogal giga, in de zin van: alles eruit! Ik ken dat gevoel. Ik woon al bijna 20 jaar onafgebroken in Verbouwegem. Ik heb geen enkele behoefte om nog ergens muren uit te gaan breken of met stenen te gaan sjouwen maar verbouwers wat opvrolijken ligt wel nog binnen de mogelijkheden.

En dus: 5 eieren ('t waren kleintjes) mixen met 200 gram suiker totdat dat wit uitslaat, 200 gram gesmolten boter erbij, 250 gram zelfrijzende bloem, 2 soeplepels Tripple Sec en 100 gram chocoladepiellekes.


Zeste van een appelsien erbij - niets zo lekker als de combinatie van chocolade met citrus!


Bijna 40 minuten op 200 graden (platte vorm, dus wat sneller gaar dan in zo'n rechthoekige broodvorm)


Resultaat


Voila! Klaar voor export.