woensdag 28 mei 2014

Nog eens van catering doen

Ik was daar dus mee gestopt, met bij Jan en alleman te gaan koken. Maar deze keer was het niet alleman en na een paar harde maanden vond ik dat ik het nodig had om nog eens een beetje tegen de klok te staan koken. Gewoon om aan mezelf te laten weten dat ik het nog altijd kan, dat niet alles een drama moet zijn, en dat koken echt veel leuker is dan zetelhangen in het donker.

Dus zei ik ja toen me zeer aarzelend gevraagd werd of ik geen zin had om nog eens een feestje in elkaar te boksen. En ik heb er even op gesjiekt, maar dan toch toegezegd. Vandaag was dus een feestjesvoorbereidingsdag. De gasten zijn geen veggies, dus werd er driftig met dode beesten gesmeten in de keuken.

Ik geef eerlijk toe dat de drang om zelf mijn tanden te zetten in een stuk van de frikandon nogal groot is. Tegenwoordig vind ik van rauw vlees dat het erg wee ruikt. Die ene keer dat ik bij de beenhouwer binnenkom overalt me dat. Het is me in mijn voorveggiedagen in elk geval niet opgevallen. Maar nu dus wel.
Steek dat rauw vlees echter vol sjalotten en peterselie en pak het in in rauwe ham en laat het een uur in de oven pruttelen en dat begint toch fameus goed te rieken.

Maar bon, er is vanalles. Tapenade, humus (met verse oregano dit keer), makreelmousse en tzatziki. Frikandon, in appelsap gemarineerde kippeboutjes, verse vissalade van kabeljauw, gevulde zalm en tomaat met garnalen. Witlofsalade met snijbonen, venkel en appel. Tomaat-mozzarella met rauwe ham, meloen en basilicum. Groene sla. Aardappelsalade. En dan rijstpap en panna cotta met rabarber. Met dank aan de mama zijn alle voorbereidingen voor vandaag geklaard. Morgen ga ik afleveren en uitserveren. En daarna ga ik steendood zijn, maar wel blij als het allemaal is meegevallen. Want dat zou willen zeggen dat de drive om dit te doen weer terug is. En dat ik nog altijd verliefd kan worden op mijn kookplaat.

zaterdag 24 mei 2014

Van veel groensels en minder pasta

Mevrouw G en Meneer J keken eens kritisch in de spiegel en stelden simultaan vast dat het welletjes was. En dus werd er een semi-halfslachtige poging ondernomen om wat meer "op ons eten te letten". Daarbij moeten vooral pasta, brood en aardappels het ontgelden. Het is nog een beetje zoeken wat ge dan wel in uw gezicht moogt draaien, maar we komen er wel uit.

In elk geval ben ik de laatste tijd nog meer dan anders bezig met het kuisen en snijden van groensels. Het is echt wel zoeken, want als vlees al niet meer op het menu staat en je schrapt ook nog in de pasta, dan moet je dus heel hard nadenken waar je jezelf een dag mee recht gaat houden. Vooral omdat wij eigenlijk geen van beiden drogebonenlinzenmensen zijn.

Gisteren was dit het resultaat:


Een massa oesterzwammen en twee grote portobello's aangebakken met een fijngesneden ui en een overschot rode paprika. Aspergepunten geschild, gekookt en aangestoofd in wat boter (u zal merken dat ik al de hele tijd het woord dieet aan het ontwijken ben!). Verse tomaten en veldsla en uiteindelijk ook nog wat in stukken getrokken mozzarella. Geen appelflauwtes, wel lekker gegeten.


Nu nog stoppen met aan de toog van den Bombardon te wonen en het komt allemaal in orde.

zaterdag 10 mei 2014

Chocoladenotentaart met ganache en aardbeien

Jamie zegt dat ze lekker is, maar ik moest er natuurlijk weer een beetje aan frutselen.

Nodig:
150 g amandelpoeder
150 g fijngemalen noten (walnoten en pecannoten, in dit geval)
300 g donkere chocolade
250 g boter
100 g kristalsuiker
6 grote scharreleieren

Bodem en wanden van een springvorm bekleden met bakpapier. dat lukt prima als je een beetje boter gebruikt als lijm.

Noten fijnhakken met de cuttermasjien, chocolade toevoegen (ik heb van die Callebaut-druppels gebruikt en dat werkte wonderbaarlijk goed) en verder cutteren.

Boter zacht maken (in een grote glazen schaal in de microgolfoven, dat spaart afwas) en er de mixer inzetten. Suiker toevoegen en mixen tot je de consistentie en de kleur ziet veranderen naar fluffig en wit. Eierdooiers één voor één toevoegen en blijven mixen. Noten en chocolade erbij, verder mixen.

Eiwitten opkloppen en onder het beslag spatelen.

Beslag in je springvorm gieten en dan een uurtje op 190 graden afbakken. In de gaten houden, want ik vond de mijne na 50 minuten gaar genoeg.

Tot daar Jamie. En nu ik.

200 gram chocolade smelten met 2 dl room. De helft over de taart gieten en uitplamuren tot je een mooie spiegel krijgt. Verse aardbeien met hun neus in de rest van de ganache doppen en daarmee taart garneren. Afwerken met poedersuiker. Kijken naar het resultaat en denken: HA!


Gemarineerde komkommers

Ik wou dat al een tijdje eens proberen en daarnet is het er dan toch eens van gekomen: gemarineerde komkommers.

Eigenlijk is't simpel: kook 250 ml azijn met 125 ml water en 150 gram suiker tot de suiker opgelost is en giet dat mensel over zo fijn mogelijk gesneden schijfjes komkommer. Doe er wat roze bessen bij, wat grof gemalen zwarte peper en wat grof zout. En een kleine handvol fijngehakte dille.
Afdekken en in de frigo zetten. 't Is voor morgen. Alle mama's komen.